Recenzja

Gra w układanie wieży 3D: 52 piętra w Trimora

Jedno stuknięcie, jedna płyta, a to, co wystaje, spada. Jedna panda z pulchnymi łapami i bardzo wysoka wieża.

Oficjalna okładka gry Trimora

Oto cały regulamin tej gry 3D o układaniu wieży: płyta przesuwa się tam i z powrotem nad wieżą, klikasz raz, a to, co wystaje poza krawędź, spada w pustkę. To właśnie Trimora. Wygląda jak gra na przerwę na kawę, a potem patrzysz w górę i wieża ma już 30 pięter, niebo zrobiło się fioletowe, a ty zapomniałeś, co to mrugnięcie.

Chciałem zobaczyć, jak zmienia się niebo wysoko w górze, a moje łapy są wielkości talerzy obiadowych, co jest problemem, bo cała gra żyje na spacji. Mam dwie prędkości: za wcześnie i za późno. Mimo to moja wieża dobiła do 52 pięter, a każda liczba w tym wpisie to coś, co odczytałem z ekranu albo policzyłem na własnych łapach.

Tak, Trimora pochodzi z Polar Games, a ja noszę barwy studia, więc kibicowanie to mój ustawienie domyślne. Zaznaczę też to, co mnie podgryzało. Jeśli szukasz zręcznościówki z układaniem klocków, którą możesz otworzyć i zagrać od razu, po angielsku, portugalsku lub hiszpańsku, czytaj dalej.

Graj Trimora

Czym jest Trimora? Gra 3D o układaniu wieży z dokładnie jednym czasownikiem

Studio nazywa ją zręcznościówką 3D o układaniu wieży i to pasuje. Kremowa podstawa, płyta unosząca się nad nią i liczba na górze, która zlicza piętra. Płyta sunie nad wieżą, klikasz, spada, a część, która trafi, zostaje. Wystająca reszta jest odcinana i spada w dół, a następna płyta ma dokładnie taki rozmiar, jaki udało ci się zachować.

Ekran tytułowy Trimora z małą wieżą po lewej, przyciskiem Play, przyciskami Ranking i Records oraz przełącznikiem języków EN PT ES

PolarzinhoSpójrz na tę małą wieżyczkę, spokojną i symetryczną. Wiem, co płyta za chwilę z nią zrobi, i wieża też wie.

Ekran tytułowy: wieża demo, Play, Ranking, Records i języki.

Świeże wczytanie zaczyna się od ekranu z napisem Click to start, potem jest menu. Wcisnąłem Play. Nic do instalowania: działało w zwykłej karcie przeglądarki i ani razu nie poprosiło o konto.

Jak grać w Trimora: rutyna stuknij i przytnij, krok po kroku

Sterowanie mieści się w jednym zdaniu, a gra wypisuje je na ekranie: kliknij albo wciśnij spację, żeby upuścić płytę. Enter też działa. Studio podaje obsługę dotyku na telefonach, ale ja używałem tylko przeglądarki na komputerze, więc w tej części polegam na ich słowie. Nie ma licznika czasu: zostawiłem pierwszą płytę sunącą przez kilka sekund, a gra po prostu czekała.

  1. Wciśnij Play i daj pierwszej płycie sekundę, żeby pojawiła się nad podstawą.
  2. Kliknij albo wciśnij spację, gdy płyta znajdzie się dokładnie nad wieżą. Opadnie na miejsce.
  3. Wszystko, co wystaje poza krawędź, zostaje odcięte i spada. To, co zostało, to twój nowy szczyt.
  4. Powtarzaj. Płyty nadjeżdżają na zmianę wzdłuż dwóch krawędzi wieży. Chybisz wieżę całkowicie i bieg się kończy.
Pierwsza płyta biegu w Trimora wjeżdżająca z lewej nad kremową podstawę, z linijką Click, or press Space, to drop the slab

PolarzinhoPłyta numer jeden. Nie miałem nic do stracenia, a i tak wstrzymałem oddech.

Płyta numer jeden, wjeżdża, z linijką instrukcji.

Stuknij, przytnij, żałuj: co się dzieje, gdy upuścisz trochę obok

To serce gry. Trimora nie karze spóźnionego kliknięcia przegraną. Karze je geometrią. Jeśli płyta jest o kilka palców za bardzo w prawo, nakładanie zostaje, wystająca część odpada jak luźny pasek, a wieża robi się cieńsza. Następna płyta jest przycięta do nowego rozmiaru, więc cel się kurczy, aż wieża stanie się w zasadzie deską.

Wieża na piętrze 6 z odciętym paskiem spadającym po lewej i następną płytą wjeżdżającą z prawej

PolarzinhoTen pasek spadający z boku to moja godność odchodząca w ratach. Ma nawet własny cień. Niegrzecznie.

Piętro 6: niedbały upust zostawia spadający pasek.

Co liczy się jako idealne?

Idealny upust zachowuje całą płytę i niczego nie przycina. Według mojego liczenia upust o jakieś siedem pikseli obok na ekranie full HD nadal liczył się jako idealny, a o jakieś dziewięć już nie. Chybisz o włos, a gra mignie So close i zetnie cienki plasterek.

Wieża na piętrze 13, której szczyt zmienił się w wąski pasek, z cienką niebieską płytą unoszącą się po lewej

PolarzinhoTrzynaście pięter w górę, a moja wieża to bagietka. Wciąż stoi, wciąż zadowolona z siebie.

Piętro 13 po celowych niedbałych upustach: wąski pasek.

Serie idealnych upustów: sztuczka z szerszą wieżą i taras co osiem pięter

Łącz idealne upusty, a pod wynikiem pojawi się mała plakietka: ×3, ×4, ×13. Pokazuje się od dwóch z rzędu. Dopóki seria trwa, cyfry wyniku robią się ciepłoczerwone i świecące, a z górnej płyty pulsują pierścienie. To nie mnożnik, bo wynik to po prostu liczba pięter. To licznik serii i ma swoje zadanie.

Trzy idealne i wieża odrasta

Po trzech idealnych upustach z rzędu gra mignie Wider i oddaje niewielki, ale widoczny kawałek szerokości. Sama nie naprawi katastrofy, ale to zestaw naprawczy, który można zarobić.

Tarasy: wytchnienie co osiem pięter

Co osiem pięter, jeśli wieża straciła szerokość, pojawia się etykieta Terrace i szczyt znów się poszerza, maksymalnie do rozmiaru podstawy i ani trochę więcej. Widziałem to na piętrze 8, gdzie moja przycięta wieża wróciła zauważalnie grubsza, jakby obcy człowiek podał mi kanapkę w środku maratonu.

Wieża na piętrze 13 z plakietką serii ×13 pod wynikiem, świecącymi pierścieniami wokół górnej płyty i niebieską płytą unoszącą się nad nią

Polarzinho×13! Spójrz na te pierścienie. Wieża sama sobie bije brawo i szczerze, słusznie.

Piętro 13, seria 13: plakietka ×13 i pulsujące pierścienie.

Wspinaczka po wieży: niebo, kolory i płyta, która sunie coraz szybciej

Pierwsze piętra wyglądają jak pastelowe ciasto: kość słoniowa na niebie, miękkie cienie, płyty koralowe i pomarańczowe. Potem kolor płyt przechodzi przez żółty, zielony, morski, niebieski i fioletowy aż do różowego, więc wysoka wieża staje się tęczą. Około piętra 9 przez niebo przebiegają złote promienie, a na 18. robi się różowo.

Wysoka wieża z tęczowych płyt na piętrze 25 na tle liliowo-różowego zmierzchowego nieba

PolarzinhoPiętro 25 i niebo zrobiło się takie jak zachód słońca, w którym z chęcią bym się zdrzemnął. Wieża wygląda jak stos tęczowych naleśników.

Piętro 25: liliowo-różowy zmierzch nad tęczą pięter.

Na piętrze 34 pierwsze gwiazdy są już wyraźnie widoczne, a na 41. i 48. niebo jest naprawdę ciemne, z gwiazdami wszędzie i miękkimi pasmami światła za wieżą.

Bardzo wysoka wieża na piętrze 48 na tle nocnego nieba z gwiazdami i miękkimi pasmami światła, a następna płyta wjeżdża z lewej

PolarzinhoGwiaździsta noc za stosem tęczowych płyt. Panda mogłaby się rozpłakać. Nie mówię, że tak było. Mówię, że ktoś tu ocierał oko łapą.

Piętro 48: nocne niebo z gwiazdami.

Czy robi się szybciej?

Tak, ale grzecznie. Według mojego liczenia płyta potrzebuje na początku około trzech sekund, żeby przejechać. Blisko piętra 50 to raczej dwie. Pomiędzy przyspiesza małymi krokami, co mniej więcej dziesięć pięter, z większym skokiem po 40. Nie ma muru. Długie biegi kończy nie sama prędkość, ale wieża, która od jakiegoś czasu się cieńczy.

Koniec gry, ekran wyników i mój dziennik biegów

Bieg 1: 18 pięter i zaplanowana wywrotka

Potraktuj te dwa biegi jako wycieczkę, a nie tabelę wyników. W pierwszym celowo robiłem się niedbały na kilku piętrach między 6 a 12, tylko żeby zobaczyć, jak wygląda porażka. Na piętrze 18 zakończyłem bieg kliknięciem, które chybiło wieżę. Ekran wyników pokazał Score 18, New best, Perfects 11 i Streak 3.

Bieg 2: 52 piętra z dwoma zaplanowanymi potknięciami

Tu moje łapy się sprawowały, poza dwoma celowo niedbałymi upustami około pięter 20 i 29. Na piętrze 52 wyciągnąłem wtyczkę zaplanowanym chybieniem. Nie przegrałem, chciałem ekran wyników: Score 52, Perfects 50 i Streak 22.

Ekran wyników Trimora: Score 52, New best, Perfects 50 i Streak 22, z całą tęczową wieżą w kadrze i przyciskiem Retry

PolarzinhoKamera się oddala, żebyś mógł podziwiać wieżę. Moją, zbudowaną tymi łapami. Miło ze strony gry, że pozwala mi pozować obok niej.

Po piętrze 52: Score 52, New best, Perfects 50, Streak 22.

Ekran wyników jest schludny: wynik, znacznik New best, idealne upusty z twoją najdłuższą serią, miejsce biegu na twojej liście, a potem Retry, Ranking i Share.

Wskazówki do Trimora: jak układać wyżej bez płaczu

Wszystko tu pochodzi z sesji, także tych niedbałych.

1. Celuj w górną płytę, a nie w podstawę

Po przycięciu górna płyta może leżeć nie na środku podstawy. Twoim celem jest płyta, którą widzisz teraz, a nie środek wieży.

2. Naprawiaj idealnymi upustami

Trzy idealne z rzędu oddają kawałek szerokości, a tarasy na piętrach 8, 16, 24 i tak dalej poszerzają wieżę aż do podstawy. Jeśli jesteś cienki, zagraj następne trzy na środek.

3. Mały odcinek jest lepszy niż wielki

Gdy wiesz, że jesteś trochę obok, i tak kliknij i weź plasterek. Cienkie przycięcie to kilka pikseli wieży. Spóźnione, spanikowane kliknięcie to ugryzienie.

Ranking Trimora, rekordy i małe menu ustawień

Z ekranu tytułowego masz Ranking i Records. Records jest osobisty: Best score, Best perfect streak, Perfect drops i Runs, zapisywane tylko na tym urządzeniu. Ranking jest online: studio podaje najlepsze wieże dnia, tygodnia, miesiąca i wszech czasów, pozwala wybrać nick i zobaczyć, kto jest tuż przed tobą.

Otworzyłem Ranking, zerknąłem na najlepsze wieże i zamknąłem, tak jak przechodzi się obok najwyższego budynku w mieście, udając, że szukało się tylko przystanku. Moja wieża to wciąż szopa. Wracam do Play, gdzie panda czuje się u siebie.

Karta My records w Trimora pokazująca Best score 12, Best perfect streak 4, Perfect drops 10 i Runs 1, zapisane tylko na tym urządzeniu

PolarzinhoMoja własna karta rekordów to jedyna tablica wyników, na której nikt mnie jeszcze nie pokonał. Święte miejsce.

Moje rekordy, zapisane na urządzeniu.

Ikona ustawień w rogu zatrzymuje grę i otwiera arkusz z m.in. Vibration, Less motion, przełącznikiem Effects (Low, Medium, High) i przyciskami języków. Jeśli twój komputer dyszy, obniż Effects. Przełączałem języki podczas testów i wszystkie trzy działały w menu, etykietach i wynikach. Polskiego w grze nie ma.

Dla kogo jest Trimora? I jeden mały haczyk

Jeśli lubisz zręcznościówki na jeden przycisk, pięciominutowe przerwy i wieżę, która pięknieje wraz z wysokością, to jest dla ciebie. Pasuje do tych, którzy nienawidzą samouczków, bo instrukcja to jedno zdanie, i do tych, którzy łatwo się stresują, bo nic nie tyka w rogu.

Haczyk, powiedziany łagodnie: to jeden czasownik, na zawsze. Jeśli chcesz ulepszeń, poziomów albo wrogów, ich tu nie ma. Brak zegara oznacza też, że presja mieszka w twojej głowie, a to niegrzeczne miejsce na presję. A gdy wieża jest już wysoka, kamera pozwala niższym piętrom zsunąć się z ekranu, więc tracisz z oczu miejsce, od którego zaczynałeś. Przyjmuję ten układ dla gwiazd, ale to układ.

Trimora FAQ: krótkie odpowiedzi

Co kończy bieg w Trimora?

Całkowite chybienie wieży. Częściowe nakładanie tylko przycina płytę.

Czy jest licznik czasu?

Nie. Wcześniejszy upust dla oszczędności czasu kosztuje tylko szerokość, więc cierpliwość jest za darmo.

Czym jest idealny upust?

Upust, w którym płyta ląduje niemal dokładnie nad wieżą, więc nic nie zostaje przycięte. W moim teście o około siedem pikseli obok na ekranie full HD nadal się liczyło.

Czy muszę pobierać grę albo się rejestrować?

Otworzyła się w przeglądarce i grałem bez konta.

Trimora: plusy i minusy

Zbuduj własną wieżę

Otwórz Trimora na Polar Games, wciśnij Play i pozwól pierwszej płycie raz przesunąć się, zanim czegokolwiek dotkniesz. Potem upuść ją możliwie na środek. Niebo zacznie się zmieniać szybciej, niż myślisz.

Graj Trimora